نوشته هایِ

بایگانی ها


اگر هنوز به نمایشگاه این هفته‌ی گالری سیحون سر نزده‌اید فرصت را از دست نداده و از یک نمایشگاه خوب و البته پر سر و صدا دیدن کنید.
گالری سیحون یک واقع در خیابان وزرا جنب کانون، میزبان آثار نقاشى سولماز توحیدلو با عنوان “الف-ب” است که آثاری پرکار و جالب توجه هستند. توحیدلو در آثار اخیرش دو موضوع را در کانون توجه خود قرار داده؛ یکی زنان و دیگری تاریخ را. او با ترسیم پرتره زنانی که ظاهر امروزی دارند اما در خطوط و المان‌های تاریخی پیچیده شده‌اند، تاریخ را به سان لایه‌ای زیبا اما محدود در برابر مخاطب قرار می‌دهد. در جایی از المان‌های جهانی تر و در اثری از عناصر ملی و عمدتا قجری مانند شیر و خورشید بهره می‌گیرد که نشان از توجه وسواس‌گونه‌ی هنرمند به تاریخ معاصر است.

اثر سولماز توحیدلو در گالری سیحون

زنان توحیدلو گاهی به مخاطب خیره شده و گاه به تفاوت به او سر به زیرند اما خمود نیستند؛ برعکس طرح گل و الفبای لباسشان بسیار جسور و توانمندشان کرده به گونه‌ای مرزش به البسه محدود نبوده و صورت و بدنشان را نیز در بر می‌گیرد که در تضاد با پس‌زمینه‌ی ساده، آن‌ها را برجسته می‌سازد.

اثر شمس الدین غازی در ..

0 45

خدا بیامرزد دکتر منشی زاده، منتقد بزرگ معاصر را. همیشه میگفت هنر و شعر چیزی نیست که هست چیزی هست که نیست. ما در عالم واقعیت پناهنده ای نداریم که عریان و چاقو بدست بدود. اما در نمایشگاه آثار خانم حکیم الهی به مدد هنر این پناهنده که وجود خارجی ندارد روی تابلو با شرایط ذکر شده می دود و البته ثابت شد که همین چاقو در ذهن و جیب خیلی از پناهنده ها بوده است. تابلوها را که میبینی در می یابی این پناهنده عزیز چاقو بدست بدنیا نیامده است. شاید ما هم مقصریم. به هر حال خوشبختانه هنرمند در این تابلوها نگاه سیاه یا سفید نسبت به امر مهاجرت و پناهندگی نداشته و فراموش نکرده است که هنر فقط طرح موضوع می کند تلنگر میزند و هنرمند قاضی نیست. قضاوت در کار هنری به معنی ختم پرونده آن کار است و مخاطب را از هر گونه درگیری با کار آسوده می کند.
همیشه نقاشهایی که کار حجم و سنگ هم می کنند و دستی به قدرت نقاشی هایشان در مجسمه سازی دارند، کارهای متفاوتی از بقیه نقاشها دارند. این تفاوتها در کار نمای ” پناهنده ” هم دیده می شود. کارها نمایش سه بعدیتری دارند و طرحهای انسان، تشدید شده است. حضور پرقدرت انسان در تابلوها حتی تاب..

0 43

ثبت و ضبط اندیشه ها و تصورات و تخیلات بشری بر روی اشیاء مختلف در ابتدای امر کاری ابتدایی و صر فاً به منظور ارتباط ، تزئین و حفظ اطلاعات در تمدن های قدیم بوده است .
روش های پرینتینگ به موازات توسعه ی ساختار های اجتماعی متحول و دگرگون شده است . چاپ نه تنها وسیله ای ضروری در زندگی مشترک بشر بوده ، بلکه از طریق تکامل امکانات ارتباطی و اجتماعی، به تکاملی شگرف در امکانات چاپی رسیده است . همچنین شیوه های چاپی به عنوان ابزار ارتباطی از طریق تصویر نقش و حروف و سایر عناصر به عنوان اصلی مهم و انکار ناپذیر در زندگی بشری جلوه گر است.

که از طریق شکل گیری محصولات گرافیکی ، کتاب ها ، اعلان ها ، تصاویر و نوشته ها و به طور کلی آثار چاپی می توان به توسعه و تمدن جوامع و رشد مدنیت و تغییر و تکامل آن ها پی برد . اما زادگاه اصلی چاپ دستی ( به معنای امروزی آن ) را می توان در شرق دور مورد کاوش قرار داد . چینی ها اولین مردمی بودند که چاپ دستی را ابداع کردند . آنان با حک کردن تصویر روی چوب از این فن در انتقال و تکثیر نقوش استفاده کردند . آنان در پایان قرن دوم میلادی سه عنصر اصلی و لازم برای چاپ دستی را در اختیا..

0 38

پترنها، یا طرحهایی که با پیروی از الگویی معین شکل میگیرند، همواره هدف رشته های مختلف طراحی بوده اند. نگاهی اجمالی به هنرهای گوناگون، کاربرد گسترده­ نقوش و هندسه های متنوع را نمایان می سازد که اغلب از طریق تکرار ساده عناصر یکسان و یا از طریق تعریف روابط پیچیده میان تنوع پر شماری از اجزا حاصل می آیند. به طور خلاصه، پترنها به عنوان منطق ترکیب و یا پرداخت سطوح که از طریق تکرار نمود می یابند، گستره متنوعی از امکانات و فرصتها را در زمینه های گوناگون طراحی فراهم آورده اند.

از جمله بارزترین عرصه­ های نمود پترنها، محیطهای انسان ساخت است. محیط های ساخته شده همواره مجالی برای ظهور هنر و فن فرهنگهای گوناگون بوده اند و می توانند ابزاری برای خوانش ویژگیهای فرهـنگی، فـکری و تکـنولـوژیک زمان خود باشند. در این میان پترنها نقطه تلاقی دانش، خلاقیت و فناوری در هنر بوده و میتوانند با تلفیقی از این سه رویکرد، نمایانگر غنای طراحی و ساخت در زمانه خویش باشند.

این مهم ما را بر آن داشت که در جست و جوی روایتی از پترن‌ها در محیطهای انسان ساخت ایران معاصر برآییم و ابعاد این حضور را در قالب یک نمایشگاه واکاوی نمای..

0 40

مرور آثار استیوارت دیویس به بهانه نمایشگاه
موزه هنرهای زیبای سانفرانسیسکو آثار نقاش مدرنیست، استیوارت دیویس را تحت عنوان “در نوسان کامل” به نمایش گذاشته است. این نمایشگاه یکی از نمایشگاههای بزرگ آثار دیویس در بیست سال گذشته است، که از افراد کلیدی نقاشی مدرنیست آمریکایی است.

آثار استیوارت دیویس در موزه هنرهای زیبای سانفرنسیسکو

تقریبا ۷۵ اثر از دیویس، توانایی منحصر به فرد او را در تلفیق فرهنگ عامه، زیبایی شناسی تبلیغات و ریتم موسیقی جاز و تبدیل آنها به آثاری رنگارنگ با انرژی بسیار زیاد را به نمایش می‌گذارند.

آثار این هنرمند که همراه با جورجیا اوکیف و ادوارد هاپر به عنوان هنرمندان آمریکایی هم نسل مدرنیست شناخته می‌شوند، از موزه های معتبری چون موزه هنرهای آمریکایی ویتنی، موزه هنرهای مدرن نیویورک، موزه هنر متروپولیتن و موزه هیرشهورن برای نمایش گرفته شده‌اند.

این نمایشگاه با نگاهی طیف از اولین نقاشی‌های تجاری محصولات مربوط به دهه ۲۰ شروع می‌کند و با تابلوی ناتمام او در سال ۱۹۶۴ به پایان می‌رسد، دوره‌ای که از موسیقی جاز تا دوران اعتراضات را در خود جای داده است.

این نمایشگاه به لحاظ چیدما..

0 45

در جوامع امروزی با وجود پیشرفت های علمی و تغییرات فراوان در سبک زندگی اجتماعی لزوم همراهی هنرهای گوناگون با این دگرگونی ها احساس می‌شود و در واقع هنر هم مانند دیگر پدیده ها همپای این تحولات گام بر می دارد. این تغییرات را در هنرهای گوناگون از جمله موسیقی، نقاشی، معماری و… دیگر هنرها می‌توان مشاهده نمود.
خوشنویسی نیز در طول این سالها دچار تغییراتی شده که البته در مقایسه با هنرهای دیگر آن‌چنان چشمگیر نبوده است، شاید از دلایل این مقاومت در برابر تغییر را وابسته بودن پیش از پیش به آثار بزرگان و گذشتگان این هنر هم‌چنین پایبندی زیاد اساتید خوشنویسی به اصول و قواعد و انتقال این نوع از نگرش به هنرجویان نام برد.
البته که این پایبندی برای انتقال دانش و تجربه به نسل بعد کاملا ضروری به نظر می‌رسد اما نه تا آن اندازه که فرصت کسب تجربه‌های نوین را از هنرجو سلب نماید و خوشنویس را در همان مرحله اول تقلید باقی گذاشته و نتواند از زیر سایه این نام‌ها بیرون بیاید.
از آنجا که هنر را همراه با احساس و درونیات یک هنرمند می‌دانند، این موضوع خود باعث تنوع و تفاوت‌های آثار هنری خواهد بود و رها نشدن از بوته تقلید ..

0 39

تهران برای بسیاری از ما با نمادهای مشخصی در ذهنمان نقش بسته است: قوس های زیبای میدان آزادی، درختان خیابان ولیعصر، پل تجریش، بازار… همه و همه برای ما پر هستند از خاطرات شخصی و در مقیاس بزرگتر، خاطرات جمعی؛ خاطراتی که دیگر به نوعی با هویت تهرانی و درست‌تر از آن، ایرانی ما گره خورده اند و حتی تصور نبودشان برایمان همان اندازه غیرقابل تصور است که نبودن آب در زاینده رود و ارومیه و هامون عذابمان می‌دهد و همین عذاب گواه اهمیت شهر و معماری برای ماست.

این گفته‌ها در حالی است که شهر به واسطه‌ی پویایی ذاتی ناشی از حیات شهروندانش پیوسته در تحول است و به طبع نمی‌توان از تغییراتش چشم پوشید. اما این تغییرات برای شهری مانند تهران تاکنون چقدر مبتنی بر اصول شهرسازی و در مسیر توسعه بوده است؟ کافی است نگاهی گذرا به تاریخ نیم قرن اخیر پایتخت انداخته تا تنها فرازهای عمده‌ی معماری آن را سال‌های دهه چهل خورشیدی بیابیم و اینجاست که ما می‌مانیم و تعجب مقایسه‌ی آمار و ارقام تحصیل کردگان دانشکده‌های معماری، رشد جمعیت، پیشرفت تکنولوژیک و نرسیدن تهران به جایگاهی درخور. سخنرانی دکتر ترانه یلدا متخصص معماری و شهرسازی..

0 36