نوشته های دسته ی

نقاشی


بررسی یک تکنیک هنری باستانی

امروزه بسیاری از هنرمندان سعی در بکار گیری روشهای خلاقانه بر ای خلق اثر هنری دارند. از استفاده از انگشت و غذاهای بسیار ریز گرفته تا تکنیکهای دیگر، هنرمندان به صورتی خلاقانه می خواهند نشان دهند که نقاشی فقط با قلمو و بوم انجام نمی شود. چنین رویکردی بسیار بدیع ممکن است به نظر برسد، اما تکنیک نقاشی اِبرو Ebru که در آن از آب، رنگ و یک درفش استفاده می شود، این علاقمندی را قرنهاست به نمایش گذاشته است.

نقاشی اِبرو یک سبک متمایز از هنر با مجوریت آب است که برای تولید آثار مسحور کننده استفاده می شود. نقاشیهای اِبرو با استفاده از رنگ، حلال مبتنی بر آب و مجموعه ای از ابزارهای منحصر به فرد، مخصوصا در ترکیه و آسیای مرکزی محبوب هستند. مانند هنر چاپ، آثار هنری اِبرو با انتقال طرح، الگو و نقوش بر روی ورق کاغذ، پارچه و دیگر انواع بوم ایجاد می شود.

به دلیل فرم نهایی ایجاد شده در این روش به آن “طرح مرمری روی کاغذ” نیز گفته می شود. فرآیند تولید آن بدین گونه است که هنرمند برای تولید رنگ، ابتدا آب را با رنگدانه و یک نوع موم طبیعی به نام “کیتر” مخلوط می کند. سپس رنگ به سطح ظرف و..

0 51

شاهزاده‌ای شیفته‌ی هنر
شاهزاده فخرالنساء زید (۱۹۰۱-۱۹۹۱) نقاش و مجسمه‌ساز اهل ترکیه است و برای نقاشی‌های بزرگ انتزاعی خود مشهور است. اولین بار نقاشی را با کشیدن پرتره ای از مادربزرگ خود در سن چهارده سالگی آغاز کرد. در سن نوزده سالگی با رمان نویس “عزت ملیح دوریم” ازدواج و برای ماه عسل به اروپا رفته و با سبک نقاشی های اروپایی آشنا شد. سپس به ترکیه بازگشت و در سال ۱۹۱۹ در آکادمی هنرهای زیبای استامبول ثبت نام کرد.

در سال ۱۹۳۴ از همسرش جدا شد. او که زنی از زنان داخل حرم های عثمانی بود بعد از سقوط امپراطوری عثمانی کشور را ترک و در کناره های دجله (عراق امروزی) ساکن شد. در آنجا بود که با همسر دوم خود، “زید بن حسین” که شاهزاده ای عرب و عراقی بود ازدواج کرد. همسر او سفیر عراق در آلمان بود و بدین صورت فخرالنساء به برلین مهاجرت کرد. با زندگی در اروپا و وجود امکانات وسیع سفارت عراق او صاحب کارگاهی بزرگ برای کار در سفارت شد و به پاریس یعنی جایی که محفل هنرمندان بزرگ جهان همچون؛ پیکاسو، دالی، شاگال و غیره بود سفر کرد.

بعد از انحلال اتریش در سال ۱۹۳۸ مجبور به ترک اروپا و بازگشت به عراق شد. وی در بغد..

0 41

مشهورترین هنرمند زنده‌ی بریتانیا دیوید هاکنی می‌گوید از دست دادن شنوایی منجر به نیرومندتر شدن ادراک فضا و پرسپکتیو در او شده است.
دیوید هاکنی که یکی از مهم‌ترین پیشگامان جنبش پاپ آرت دهه ۱۹۶۰ است، سه‌شنبه پیش در نمایشگاه مرور بر آثارش در مرکز «ژرژ پمپیدو» پاریس به سخنرانی پرداخت و این‌باره افزود:

اگر یکی از حواستان را از دست بدهید، دیگر حواس نیرومندتر می‌شوند و من حس می کنم که می توانم فضا را روشن تر ببینم. من ، این را به گردن از دست دادن شنوائی می اندازم، زیرا نمی توانم بگویم چه صدائی از کجا می آید.

هاکنی در هشتاد سالگی نیز مانند جوانی همچنان کنجکاو و خلاق است و گفت که در حال کار بر روی نقاشی هایی با پرسپکتیو وارونه است. هم‌چنین این هنرمند یک تابلوی بزرگ خود به نام «فرارسیدن بهار در والگیت ، یورکشایر شرقی» را به مرکز ژرژ پمپیدو اهدا کرد. گفتنی است این تابلو در مجموعه نمایشگاه سیار «نگاهی به گذشته» قرار دارد که در همین هفته در پاریس گشایش می‌یابد.

گرته برداری‌های دیوید هاکنی از استخرهای آفتابی لوس آنجلس و تپه های پر درخت یورکشایر، از شاخص‌ترین آثار این هنرمند است.

نوشته نقش مثبت از..

0 38

شاهکار مرموز لئوناردو دا وینچی باز هم به صدر خبرها برگشته است اما این‌بار نه فقط به خاطر خودش؛ بلکه به دلیل پیدا شدن طرح برهنه‌ای که کارشناسان لوور آن را نسخه‌ی عریان مونالیزا دانسته‌اند.
هنرشناسان فرانسوی می‌گویند تابلویی را پیدا کرده‌اند که امکان دارد طرح اولیه لئوناردو داوینچی از اثر جاودانه‌اش مونالیزا باشد. جالب است بدانیم که این طرح اولیه با زغال کشیده شده و برای حدود ۱۵۰ سال در میان آثار یک مجموعه دیگر از دیده‌ها پنهان مانده بود.

این طرح یک زن برهنه را نشان می‌دهد که نامش مونا وانا است و تابلوی عریان او به کارگاه نقاشی لئوناردو داوینچی نسبت داده شده. این نظر پس از آن که کارشناسان آزمایش‌های تازه‌ای را روی تابلوی مونالیزا واقع در موزه لوور پاریس انجام دادند، آن‌ها را متقاعد کرد که حتی اگر تمام طرح اثر داوینچی نباشد، دست کم بخشی از تابلو عریان کار داوینچی بوده است. گفتنی است این اثر از سال ۱۸۶۲ در یک مجموعه متعلق به دوران رنسانس در موزه کندو در قصر شانتلی در شمال پاریس نگه‌داری می‌شده است.

لئوناردو داوینچی (۱۴۵۲-۱۵۱۹) نقاش برجسته ایتالیایی دوران رنسانس است و تابلو مونالیزا او یک..

0 39

ظاهرا هیچ پایانی برای صدرنشینی خبرهای مربوط به پابلو پیکاسو اسطوره‌ی نقاشی وجود ندارد. به تازگی در نمایشگاهی در شهرهای پاریس و لندن، سه تابلوی فیگوراتیو را که پیکاسو تنها به فاصله چند روز از همدیگر کشیده، اما حدودا پس از یک قرن کسی دیگر آنها را با هم ندیده بود، در کنار هم به نمایش گذاشته خواهند شد. این سه تابلو «برهنه، برگهای سبز و نیم تنه»، «برهنه در صندلی راحتی » و «آینه» نام دارند.

این سه اثر بخشی از نمایشگاهی هستند که تمرکز آن روی نقاشی های پیکاسو در سال ۱۹۳۲ است. گفتنی است تابلوها در همان سال در نمایشگاه های جداگانه ای نمایش داده شدند اما دیگر کسی آن‌ها را ندید.

موزه «تیت مدرن» لندن خبر برپایی این نمایش را روز پنج شنبه اعلام کرد. در بیانیه موزه آمده است:

سال ۱۹۳۲ اکنون به صورت سال اعجاب در زندگی پیکاسو به شمار می‌رود.

جالب است که مدیر هنری تیت «اخیم بورکارد هیوم »می گوید در آن زمان مردم از خود می پرسیدند آیا پیکاسو هنوز اعتبار دارد یا زمانش گذشته است.

نمایش «پیکاسو ۱۹۳۲ – عشق ،شهرت ، تراژدی» از ۱۰ اکتبر تا ۱۱ فوریه در موزه پیکاسو در شهر پاریس و سپس از ۸ مارس تا ۹ سپتامبر ۲۰۱۸..

0 37

دیگو ریورا نقاش و هنرمند مشهور مکزیکی (diego rivera) متولد ۸ دسامبر سال ۱۸۸۶ شهر گوئاناخواتوی مکزیک می باشد. برادر دوقلوی او هنگامی که یکسال و نیم داشت مرد. پدر او معلم روستایی و سردبیر روزنامه ای با گرایش های لیبرال و مادرش زنی خانه دار بود. آنها در سال ۱۸۹۲ به شهر مکزیکوسیتی مهاجرت کردند و برای همیشه در انجا ماندگار شدند. دیگو در سن ده سالگی وارد آکادمی سن کارلوس شد و به سرعت استعدادهایش برای استادهای او آشکار شد. وی در سال ۱۹۰۷ اولین نمایشگاه انفرادی خود را برگزار کرد و موفق به دریافت بورس تحصیلی از طرف دولت مکزیک در اسپانیا شد و یکسال بعد یعنی در سال ۱۹۰۸ به پاریس نقل مکان کرد؛ جایی که با اولین همسر خود که نقاشی روس به نام آنجلینا بیلاف بود، ملاقات کرد.

او بین سالهای ۱۹۱۳ و ۱۹۱۷ تعداد زیادی اثر در سبک کوبیسم ایجاد و همچنین به بررسی سایر سبک ها پرداخت. در سال ۱۹۲۱ به مکزیک بازگشت و در سال ۱۹۲۲ اولین نقاشی دیواری خود را در دبیرستان ملی مکزیک اجرا کرد و سپس به دنبال آن ۱۵ اثر دیگر در مکزیک و امریکا همچون؛ انسان در تقاطع (۱۹۳۳) برای مرکز راکفلر در نیویورک، خلق کرد. همسر دوم او گوادالو..

0 130

برای نخستین بار پس از ۴۵ سال یکی از آثار تازه کشف شده فرانسیس بیکن نقاش ایرلندی – بریتانیایی برای در معرض دید عموم قرار می‌گیرد.

این تابلو دومین اثر از سری مطالعه پاپ قرمز است که ۶۰ میلیون پوند ارزش گذاری شده و قرار است ماه آینده در لندن حراج شود. این اثر در سال ۱۹۷۱ کشیده شد و شش ماه بعد در پاریس به نمایش درآمد، یک سال پس از آن هم در دوسلدورف آلمان دیده شد.

این نقاشی که از سال ۱۹۷۳ در اختیار یک مجموعه دار خصوصی در اروپا و از دید عموم دور بود، قرار است در ماه اکتبر در حراجی کریستیز عرضه شود. گفتنی است فرانسیس بیکن برای خلق این اثر از اولین نقاشی خود در سری مطالعه پاپ قرمز که در ۱۹۶۲ کشیده بود، الهام گرفت. این اثر نیز به نوبه خود بازآفرینی خلاقانه‌ای از نقاشی مشهور دیه‌گو ولاسکز به نام پرتره پاپ معصوم دهماست. اما در نقاشی دوم که تازه کشف شده، بیکن یک فیگور دیگر را نیز به تصویر کشیده – بازتاب شریک زندگی خود، جورج دایر. لازم به ذکر است جورج دایر دو روز پیش از نمایش این تابلو در پاریس خودکشی کرد.

فرانسیس اوترد، رئیس بخش هنرهای مدرن پس از جنگ جهانی در حراجی کریستیز لندن گفت که این نقاشی ..

0 37

این نوشته از این جهت حائز اهمیت است که نشان میدهد در جشنواره های خارجی و قدیمی اروپایی چه آثاری و در چه سطحی در حال ارائه هستند، رویداد Stephanie Chefas Projects یکی از این موارد است که میزبان چندین آرتیست از کشورهای مختلف اروپاست، در این بین یکی از مجموعه های ارائه شده که مورد توجه بسیاری نیز قرار گرفته، توسط DAVID BRAY خلق شده اند. DAVID BRAY به “روان درمانی” با استفاده از المان های هنری ساده مشهور است و رد آثار او همیشه می توان ردی از ایده هایش را مشاهده کرد.

هر فرد با دیدن آثار او می تواند بخش هایی از زندگی روزانه خود را ببیند و یا اذعان کند که این اثر در انتهای ذهن او تعبیری از یک رویداد واقعی و در شرایط زندگی هر فرد را نمایان می کند.

این نقل قولی است که به صورت لفظی از گفته های منتقدین این آثار ترجمه شده است، هر چند که همچین حسی را از هیچ کدام این آثار نمی توان دریافت کرد اما به وضوح نمایش می دهد که این ها نمونه هایی هستند که بسیار مورد توجه منتقدین قرار میگیرند و برای جامعه امروزی اروپا معتبر به شمار می روند، البته بیشتر شاید طرز فکر آرتیست پشت این آثار برای همگان جالب باشد تا..

0 37

در تاریخ هنر معاصر ایران هنرمندان کمی هستند که با وجود عمر کمشان تاثیر بسزایی در تاریخ هنر این سرزمین گذاشته اند و نامشان تا ابد بر آسمان هنر ایران خواهد درخشید، یکی از این هنرمندان فرامرز پیلارام است ، فرامرز پیلارام زاده ۲۱ فرودین ۱۳۱۶در تهران است ، نام وی عموما بخاطر تاثیر او در دو جریان مهم تاریخ هنر مدرن ایران یعنی نقاشی خط و سقاخانه شناخته شده است اما فارغ از این دو فرامرز پیلارام یک طراح زبردست و یک مجسمه ساز قدرتمند نیز هست آنقدر که در نمایشگاه سال ۱۹۷۶ در سوئیس روزنامه لوموند با دیدن آثار او نوشت با دیدن آثار پیلارام آینده جهانی هنر در ایران است.
پیلارام همواره در پی به تصویر کشیدن نمادهای اصیل ایرانی بود. در کارهای اولیه اش مُهرهایی را که در قدیم به جای امضاء از آن استفاده می‌کردند، بزرگ نمایی کرد و زمینه‌ای کتیبه گونه به وجود آورد و در آن نمادهای مذهبی، مانند عَلَم و پنجه، را با اشکال هندسی درآمیخت. او با علاقه و توجه به هنرهای سنّتی ایرانی، نظیر کاشیکاری و در مسیر یافتن راه‌های نو برای «ترکیب بندی» های جدید، و دریافت این مطلب که خط فارسی، بویژه نستعلیق، در تلفیق با نقاشی وی..

0 41

مبدع نقاشی خط
صادق تبریزی متولد ۱۳۱۷ تهران، عده ای او را مبدع نقاشی خط می دانند؛ وی همچنین از پیشگامان مکتب سقاخانه می باشد. در عموم آثارش از دو موضوع خط و زن بهره برده است؛ این دو در آثار تبریزی دو جزء بسیار مهم می باشند، او را به همراه هنرمندانی همچون فرامرز پیلارام ، بهزاد گلپایگانی حسین زنده رودی و … از بنیان گزاران سقاخانه می نامند.

مکتب سقاخانه
مکتب سقاخانه جریانی هنری بود که در دههٔ ۱۳۴۰ خورشیدی با استفاده از عنصرهایی از هنر مدرن و برخی از عنصرهای تزیینی هنرهای سنتی و دینی در ایران شکل گرفت. در جریان نوسازی ایران و درگیری‌های سنت گرایان و هواخواهان مدرنیته، عده‌ای از هنرمندان نوآور، مکتب تازه‌ای را بنیان نهادند که تأثیر شگرفی بر دگرگونی‌های هنر نوگرای ایران و حتی نوآوری‌های عرصه خوشنویسی از خود باقی گذاشت. این مکتب یا جنبش هنری بعدها به‌نام مکتب سقاخانه شهرت یافت. این هنرمندان در جستجوی تعریف دوباره‌ای از زیبایی‌های ملی و سنتی برآمدند و یا به بیانی دیگر این هنرمندان با عشق به زوایای فرهنگ ملی و نگاهی گسترده به فرهنگ جهانی به فکر افتادند که مکتبی ملی- بین‌المللی تأسیس کنند و حتی..

0 67